Δεν μας πείσατε κύριοι και κυρίες αρχηγοί της αντιπολίτευσης.. Δεν μας πείσατε…Είσαστε λίγοι πολύ λίγοι σε τέτοιες στιγμές… Στιγμές εμφύλιου -φαινόμενου- σπαραγμού..
Ξέρετε όλοι σας πολύ καλά, ότι εκείνοι που έκαψαν την Ελλάδα το καλοκαίρι, καίνε την Αθήνα τώρα… Όλοι σας γνωρίζετε που πάει ο “καμβάς”(ναι ναι, ο..canvas) της ιστορίας και των πρακτορίσκων του και σιωπάτε…..και αποπροσανατολίζετε… και ελπίζετε σε προσωπικά οφέλη..και ξεχνάτε τις δικές σας ευθύνες…
Δεν μπορώ να φανταστώ “ελληνικό χέρι”, να βάζει φωτιά στην Εθνική Βιβλιοθήκη,όπως τώρα ακούω, όσο βάρβαρος και κρετίνος, αγόμενος και φερόμενος και αν είναι..
Λοιπόν, ποιός από εσάς θα παίξει το ρόλο του Σακασβίλι στην εδώ εκτυλισσόμενη παρδαλή επανάσταση; Ποιός είναι έτοιμος να διαδεχθεί τον -ίσως επίσης λίγο κάτω από τις περιστάσεις- Καραμανλή, που αντιστάθηκε όμως, στη σοσιαλίζουσα παγκοσμιοποίηση όπως τη φαντάζεται ένας “σωρός” και τα ανιστόρητα ιδρύματά του;
-Σκέφτομαι τους γονείς του άτυχου παιδιού. Στο τσουνάμι των γεγονότων, πρέπει να υπερασπιστούν τη μνήμη του, να διαμαρτυρηθούν για τον αδόκητο και άδικο θάνατό του, να θρηνήσουν για το χαμό του, να διεκδικήσουν τη δικαίωσή τους, να σκεπάσουν την πληγή τους, να διασώσουν τις μνήμες τους από εκείνον…. Λυπάμαι, τους λυπάμαι ολόψυχα και κλαίω μαζί τους…Μακαρία η μνήμη του Αλέξανδρου….
Ύστερον: Μου άρεσε το κείμενο του Aggelou Spyrou.
Διαβάζουμε επίσης τον ΑΛΕΞΑΝΔΡΟ και τον John on the spot.
Από τα Ιόνια, Στον ίσκιο του Ήσκιου. Aναλυτικά, τον Ioanni Michaleto







