Όπως θα λέγαμε: Φωτογράφος ή κοινός τρομοκράτης; Πάνω στη διαμαρτυρία – διευκρίνηση αυτή, η Trafalgar sqare συγκέντρωσε χιλιάδες φωτορεπόρτερς, φωτογράφους επαγγελματίες αλλά και ερασιτέχνες στην πιο μαζική διαμαρτυρία που έγινε ποτέ στο Λονδίνο. Σκέψου, μέχρι οι πιο ψύχραιμοι Ευρωπαίοι, οι Εγγλέζοι, διαμαρτυρήθηκαν για το στενό μαρκάρισμα της αστυνομίας τους που φαίνεται ότι επειδή όλα βαίνουν καλώς σε αυτήν τη χώρα, ασχολείται με εκείνους που κάνουν την δουλειά τους. Σαν την αστυνομία στην Ελλάδα καληώρα, θυμάστε;
Όμως, μπας και έχουν δίκιο οι bobbies βρε παιδιά; Μήπως με πολλή αναλυτική σκέψη ερευνούν τρομοκράτες εν τω γίγνεσθαι; Τι ήθελε για παράδειγμα ο Grant Smith, architecture photographer, να φωτογραφίζει το αρχιτεκτόνημα του Sir Christopher Wren, την Christ Church! Ή ο reporter της Guardian, ο Paul Lewis που έπαιρνε φωτογραφίες του Gherkin building στο Λονδίνο..Ή ο Jeff Overs, ο φωτογράφος του BBC που φωτογράφιζε το St Paul’s Cathedral.. Ή ο ερασιτέχνης Andrew White, που φωτογράφιζε τα χριστουγεννιάτικα λαμπιόνια στο Brighton…
Αν οι δικοί μας “μπομπιδες” γύριζαν στους δρόμους, σαν τους εγγλέζους, (πεζούς ή ποδηλατιστές bobbies επίσης), ίσως δεν άφηναν περιθώρια στους βομβιστές του Μνημείου του ‘Αγνωστου Στρατιώτη ή στην Εθνική Ασφαλιστική..
Δεν θα άφηναν περιθώρια σε μικροαπατεωνίσκους πορτοφολάδες ή κλέφτες κινητών, να γίνονται σοβαροί εγκληματίες, όπως ο τσαντάκιας στην Πλ.Βικτωρίας που σακάτεψε την Ρωσσίδα πιανίστρια, ή ο άλλος που άφησε τη νεαρή κοπέλλα με ενα νεφρό.Ή η συμμορία των Ρουμάνων, που, μόλις εμφανίστηκε στα δικαστήρια, έσπασε το χέρι της κυρίας, (θύμα πορτοφολά μέλους της σπείρας, που τον έπιασε μόνη της και τόλμησε (!) να του κάνει μήνυση)… H οποία μάλιστα, έχει την πικρία να τους συναντά καθημερινά στο σταθμό ΗΣΑΠ και να μην μπορεί να κάνει κάτι, ελλείψει αστυνόμευσης και αδυναμίας αυτοδικίας..
Γιατί άραγε είναι τόσο δύσκολη η απόφαση για πεζή αστυνόμευση, Ω συμπολίτες; Μήπως γιατί η ντόπια αστυνομία φοβάται τους εγκληματίες που γυρίζουν πλέον στους δρόμους, ή κατάντησαν τόσο λαπάδες-γραφιάδες που δεν θα μπορούσαν να αντιμετωπίσουν καμμιά πρόκληση; Είναι δυνατόν να φοβούνται ακόμα και 15χρονους προκλητικούς αλλοδαπούς, υποψήφιους “έλληνες” πολίτες, με άδεια μάτια και περισσή αυθάδεια στα αθηναϊκά πεζοδρόμια, για τους οποίους καλούνται να επέμβουν;
Ο τίτλος από την διαχρονική επιτυχία τουΓιάννη Γιοκαρίνη!
