Christmas is here

Ήρθαν και τα Χριστούγεννα..
Χρόνια πολλά και ευλογημένα σε όλους σας/μας. Με Υγεία, Αγάπη, Χαρά και ας αφήσουμε τα παπαγαλάκια των Μ.Μ.Ε. να συναγωνίζονται ποιός θα μας μαυρίσει περισσότερο την καρδιά..

Μια νέα πορεία για τον καθένα μας, για όλους μας, θα μπορούσε να σηματοδοτήσει αυτή η γιορτή. Το τόσο σημαντικό γεγονός της έλευσης του Χριστού, που σημαίνει Σωτήρας,καθορίζει και να σφραγίζει ιστορικά τις εποχές. Ώστε αυτό το ανεπανάληπτο γεγονός της ενανθρωπήσεως του Θεού, να χωρίζει την ιστορία σε προ Χριστού και μετά Χριστό περίοδο. Χρειάζεται να δούμε πνευματικώτερα τα πράγματα, χρειάζεται να στραφούμε προς την ταυτότητά μας και την ελληνικότητά μας.
Πραγματική εισβολή αντιμετωπίζουμε Ω συνέλληνες. Καιρός σύγχισης. Ξέρετε την παροιμία, “στην αναμπουμπούλα ο Λύκος χαίρεται“. Ποιός είναι ο “Λύκος” στην ιστορία μας; Ο κ. Σόρρος που κατευθύνει την τύχη των..Βαλκανίων; Οι αγγλοσάξονες τραπεζίτες και σπεκουλαδόροι; Η Οργανωμένη στρατηγική για περισσότερο έλεγχο μαζών; Αυτούς δε που εκλέξαμε ένθεν και ένθεν, δεν τους βλέπω στις επάλξεις να αμυνθούν για μια πατρίδα, για τη δική μας γλώσσα και την πολιτιστική μας ταυτότητα, αλλά ούτε για το βαλάντιο του μέσου Έλληνα. Που πάντα ευκολόπιστος και πάντα προδωμένος, τα τελευταία τριάντα χρόνια, περιμένει ακόμα να βγεί από το τούνελ, να δει φως στη στενωπό και άλλα τέτοια πολιτικά φληναφήματα..

Σύναξη της κυρίας Θεοτόκου, σήμερα, της μικρής Μαρίας που “εξελέξατο” ο Θεός για την καθαρότητά της ώστε να δώσει στον κόσμο τον Χριστό. Ας προσευχηθούμε σε Αυτήν. Πάντα ήταν κοντά μας, πάντα έστεργε το γένος μας.. Πάντα οι Έλληνες σε αυτήν στρεφόμαστε..
Η εικόνα,αριστερά, είναι από web vaneer κάρτα, που μου είχαν στείλει αλλά δεν συγκράτησα ποιός τη δημιούργησε.
Ας ακούσουμε ένα κλασσικό και πολύ γνωστό “ψαλτοτράγουδο”, όπως μου αρέσει να τα αποκαλώ αυτά τα διαμαντάκια, που το χρωστάμε στο Kyklodiokto. ΄Hχος άραγε Β πλάγιος ή Δ -τέταρτος; Σαν τα δημώδη τραγούδια της τάβλας δεν ακούγεται;

Αξίζει να ακούσουμε τον ησύχιο Μητροπολίτης Σπάρτης, που η παγκοσμιοποίηση και τα σχέδια της έδρας του Βατικανού, δεν τον ήθελε για Αρχιεπίσκοπο, από την Αpelatv
Περάστε και από τα Λακωνικά να ευχηθείτε και στα παιδιά εκεί, να μην εγκαταλείψουν την προσπάθεια!

Silent Night

Η ποίηση εκφράζει βαθιά την ψυχή και την εσωτερικότητα όσων την μελετούν. Θεολογεί χωρίς θεολόγους με τις λέξεις και τα νοήματα, όπως η εικόνα με το χρώμα και την παράσταση των συμβολισμών.
Μέσα μου λάμπουν ξάστεροι ουρανοί,
και το κορμί μου, φάτνη ταπεινή,
βλέπω κι αλλάζει, γίνεται ναός.
Ω! μέσα μου γεννιέται ένας Θεός. (Κ.Παλαμάς)

Δεν θα μπορούσε ο μεγάλος μας ποιητής να μην “ζωγραφίσει” τα Χριστούγεννα. Όλοι θυμόμαστε από τις σχολικές μας γιορτές, επίσης τον Παλαμά:
“Νά μουν του σταύλου έν άχυρο, ένα μικρό κομμάτι
την ώρα π άνοιγε ο Χριστός στον ήλιο του το μάτι..”

Ή τον Δροσίνη:
“Την άγια Νύχτα τη Χριστουγεννιάτικη
λυγούν τα πόδια
και προσκυνούν γονατιστά στη φάτνη τους
τ άδολα βόδια..”

ή πάλι Δροσίνη:
“Την άγια νύχτα τη χριστουγεννιάτικη,
ποιος δεν το ξέρει;
Των μάγων κάθε χρόνο τα μεσάνυχτα
λάμπει τ’ αστέρι.

Κι όποιος το βρει μες’ στ’ άλλα αστέρια ανάμεσα
και δεν το χάσει
σε μια άλλη Βηθλεέμ ακολουθώντας το
μπορεί να φτάσει. “

Ή τον Τέλλο Άγρα
“Είδα χθες το βράδυ στ όνειρό μου
το γεννημένο μας Χριστό
τα βόδια πάνω του εφυσούσαν
όλο το χνώτο τους ζεστό..”

Ο Μίλτος Σαχτούρης τόσο επίκαιρος και σήμερα στη διεθνή πραγματικότητα, με το ποίημά του που αφορά τα Χριστούγεννα στον ελληνικό εμφύλιο
“Σημαία
ακόμη
τα δόκανα στημένα στους δρόμους
τα μαγικά σύρματα
τα σταυρωτά
και τα σπίρτα καμένα
και πέφτει η

οβίδα στη φάτνη
του μικρού Χριστού
το αίμα το αίμα το αίμα”.
(«Χριστούγεννα 1948»)

Eίθε στις ψυχές μας να γεννήθηκε η ευσπλαχνία και να μέλωσαν και να μέρωσαν. “Καλά Χριστούγεννα” ,έτσι, σε όλους “Γιατί θα περνούσαν αιώνες και αιώνες και δε θα ‘χαμε να πούμε τίποτα ωραιότερο απ’ αυτό“.(Τάσος Λειβαδίτης)
Eυχαριστώ για τη σκέψη σας και τις ευχές σας..

Ακούμε Ashanti- Silent Night

Silent Night

Η ποίηση εκφράζει βαθιά την ψυχή και την εσωτερικότητα όσων την μελετούν. Θεολογεί χωρίς θεολόγους με τις λέξεις και τα νοήματα, όπως η εικόνα με το χρώμα και την παράσταση των συμβολισμών.
Μέσα μου λάμπουν ξάστεροι ουρανοί,
και το κορμί μου, φάτνη ταπεινή,
βλέπω κι αλλάζει, γίνεται ναός.
Ω! μέσα μου γεννιέται ένας Θεός. (Κ.Παλαμάς)

Δεν θα μπορούσε ο μεγάλος μας ποιητής να μην “ζωγραφίσει” τα Χριστούγεννα. Όλοι θυμόμαστε από τις σχολικές μας γιορτές, επίσης τον Παλαμά:
“Νά μουν του σταύλου έν άχυρο, ένα μικρό κομμάτι
την ώρα π άνοιγε ο Χριστός στον ήλιο του το μάτι..”

Ή τον Δροσίνη:
“Την άγια Νύχτα τη Χριστουγεννιάτικη
λυγούν τα πόδια
και προσκυνούν γονατιστά στη φάτνη τους
τ άδολα βόδια..”

ή πάλι Δροσίνη:
“Την άγια νύχτα τη χριστουγεννιάτικη,
ποιος δεν το ξέρει;
Των μάγων κάθε χρόνο τα μεσάνυχτα
λάμπει τ’ αστέρι.

Κι όποιος το βρει μες’ στ’ άλλα αστέρια ανάμεσα
και δεν το χάσει
σε μια άλλη Βηθλεέμ ακολουθώντας το
μπορεί να φτάσει. “

Ή τον Τέλλο Άγρα
“Είδα χθες το βράδυ στ όνειρό μου
το γεννημένο μας Χριστό
τα βόδια πάνω του εφυσούσαν
όλο το χνώτο τους ζεστό..”

Ο Μίλτος Σαχτούρης τόσο επίκαιρος και σήμερα στη διεθνή πραγματικότητα, με το ποίημά του που αφορά τα Χριστούγεννα στον ελληνικό εμφύλιο
“Σημαία
ακόμη
τα δόκανα στημένα στους δρόμους
τα μαγικά σύρματα
τα σταυρωτά
και τα σπίρτα καμένα
και πέφτει η

οβίδα στη φάτνη
του μικρού Χριστού
το αίμα το αίμα το αίμα”.
(«Χριστούγεννα 1948»)

Eίθε στις ψυχές μας να γεννήθηκε η ευσπλαχνία και να μέλωσαν και να μέρωσαν. “Καλά Χριστούγεννα” ,έτσι, σε όλους “Γιατί θα περνούσαν αιώνες και αιώνες και δε θα ‘χαμε να πούμε τίποτα ωραιότερο απ’ αυτό“.(Τάσος Λειβαδίτης)
Eυχαριστώ για τη σκέψη σας και τις ευχές σας..

Ακούμε Ashanti- Silent Night

There’s no place like home for Christmas..

Xριστούγεννα μόνο στο σπίτι σου τα νοιώθεις , λέει το γνωστό τραγούδι, αλλά φέτος δεν μπορούμε να είμαστε στη Σπάρτη. Μεγάλωσαν τα παιδιά έχουν το δικό τους πρόγραμμα και τις υποχρεώσεις.. Είμαστε και εμείς και η οικογένεια ευτυχώς στο πρόγραμμά τους ακόμα! Μάλλον θα ξεκλέψουμε κάποιες μέρες μετά, με τον άνδρα μου να πάμε έτσι να πάρουμε τη δύναμη που δίνει η φύση σε κάθε πλάσμα που τη σέβεται.

Η όμορφη φωτογραφία του Κυριάκου Τριλιούρη, που δίνει την άποψη του κάστρου του Μυστρά στο βάθος απο τη διαδρομή ΑιΓιάννη-Παρόρι, σας δίνει να καταλάβετε τι χάνουμε όλοι μας στην πόλη..Θυμάμαι Χριστούγεννα παιδικά, Χριστούγεννα χαρούμενα, αλλά και Χριστούγεννα λυπημένα, αφού παραμονή Χριστουγέννων κήδεψα τον πατέρα μου..

Δεν είναι μόνο το Πάσχα που μας γυρίζει στις ρίζες ευχάριστα. Είναι και η πιο χειμωνιάτικη γιορτή, που μας φέρνει κοντά στη μαγεία της δικής μας παράδοσης,στα χρόνια της αθωότητας, στην αγκαλιά της οικογένειας και του σπιτιού μας. Αναζητείστε τους δικούς σας ανθρώπους και πλέξτε τους δεσμούς -όχι τα δεσμά- που συγκροτούν και συγκρατούν το ευαίσθητο κύτταρο της κοινωνίας μας, την οικογένεια, τόσο παραξηγημένη και επίτηδες χτυπημένη στη δική μας χώρα..
To άκουσμα με τον Perry Como, δανείζει τον τίτλο στο σημερινό post.
Tα Χριστούγεννα έρχονται και οι άνθρωποι δυστυχώς δεν μένουν και δεν περιμένουν πάντοτε..

Πατείστε -κλικ- στα εορταστικά εικονίδια, όλα κρύβουν κάτι πίσω τους!

There’s no place like home for Christmas..

Xριστούγεννα μόνο στο σπίτι σου τα νοιώθεις , λέει το γνωστό τραγούδι, αλλά φέτος δεν μπορούμε να είμαστε στη Σπάρτη. Μεγάλωσαν τα παιδιά έχουν το δικό τους πρόγραμμα και τις υποχρεώσεις.. Είμαστε και εμείς και η οικογένεια ευτυχώς στο πρόγραμμά τους ακόμα! Μάλλον θα ξεκλέψουμε κάποιες μέρες μετά, με τον άνδρα μου να πάμε έτσι να πάρουμε τη δύναμη που δίνει η φύση σε κάθε πλάσμα που τη σέβεται.

Η όμορφη φωτογραφία του Κυριάκου Τριλιούρη, που δίνει την άποψη του κάστρου του Μυστρά στο βάθος απο τη διαδρομή ΑιΓιάννη-Παρόρι, σας δίνει να καταλάβετε τι χάνουμε όλοι μας στην πόλη..Θυμάμαι Χριστούγεννα παιδικά, Χριστούγεννα χαρούμενα, αλλά και Χριστούγεννα λυπημένα, αφού παραμονή Χριστουγέννων κήδεψα τον πατέρα μου..

Δεν είναι μόνο το Πάσχα που μας γυρίζει στις ρίζες ευχάριστα. Είναι και η πιο χειμωνιάτικη γιορτή, που μας φέρνει κοντά στη μαγεία της δικής μας παράδοσης,στα χρόνια της αθωότητας, στην αγκαλιά της οικογένειας και του σπιτιού μας. Αναζητείστε τους δικούς σας ανθρώπους και πλέξτε τους δεσμούς -όχι τα δεσμά- που συγκροτούν και συγκρατούν το ευαίσθητο κύτταρο της κοινωνίας μας, την οικογένεια, τόσο παραξηγημένη και επίτηδες χτυπημένη στη δική μας χώρα..
To άκουσμα με τον Perry Como, δανείζει τον τίτλο στο σημερινό post.
Tα Χριστούγεννα έρχονται και οι άνθρωποι δυστυχώς δεν μένουν και δεν περιμένουν πάντοτε..

Πατείστε -κλικ- στα εορταστικά εικονίδια, όλα κρύβουν κάτι πίσω τους!

Μεθεόρτια και ευχές

Η αναπάντεχα χιονισμένη πρώτη μέρα, στη Σπάρτη, έδωσε τη θέση της σε εξαιρετικά ηλιόλουστες τόσο, ώστε να λυώσουν τα χαμηλά χιόνια στον Ταΰγετο. Η παγωνιά όμως παγωνιά! Η μικρή μας πολιτεία στην κοιλάδα, ανάμεσα στις χιονοκορφές Πάρνωνα και Ταΰγετου, ήταν στην κατάψυξη!
Το τζάκι μας, έκαιγε ολημερίς και τα σώματα των θερμοπομπών στα δωμάτια επίσης. To νέο φεγγάρι, αν και Δεκέμβρης, φώτιζε σαν ημέρα. Τόσα αστέρια, πόσα αστέρια μπορεί κανείς να δει σε έναν καθαρό παγωμένο ουρανό..
Μικρές χαρές, η οικογένεια, οι δικοί μας, οι φίλοι οι ελάχιστοι οσημέραι, η πρωϊνή Χριστουγεννιάτικη Λειτουργία, οι θύμησες, η νοσταλγία για τα περασμένα Χριστούγεννα, το οικογενειακό τραπέζι, η ξενοιασιά.
Ο Λόγος σαρξ εγένετο και έχαιρε η φύση όλη!

Δεν μου έλειψε το internet, μου λείψατε εσείς, περίεργο, εσάς που σας ξέρω τόσο λίγο προσωπικά και απίθανα πολύ σε αυτού του είδους τη συναναστροφή! Ευχές λοιπόν και πάλι, είθε ο Χριστός που γεννήθηκε, να αναγεννήσει την ψυχή και την καρδιά μας.

Ξεχασμένο στα drafts μου το παρακάτω video, με τη φωνή της Kelly Clarkson, πάντα επίκαιρο άλλωστε!
.
Επίσης ένα “μουσικό” Χριστουγεννιάτικο δένδρο με μελωδίες γνωστές.

Η βρεφοκρατούσα Μαντόνα των φετεινών ευχών, είναι του Duccio di Buoninsegna, του ζωγράφου της Σιένα.
Ακούμε ένα ακόμα ωραίο Χριστουγεννιάτικο τραγούδι πολυφωνικό.