«Λυχνίας σβεσθείσης πάσα γυνή Λαΐς»
είπε ο κυνικός Διογένης, καταπίνοντας το πάθημά του, όταν αντί της όμορφης εταίρας της Κορίνθου, συνευρέθη με την κακάσχημη υπηρέτριά της!
Έτσι μοιάζει η Αθήνα μας, η κακοποιημένη από τα συμφέροντα των πολλών, την έλλειψη σχεδιασμού και πρόληψης δόμησης. Tην έλλειψη πράσινου και πάρκων, το καταχώνιασμα των ποταμών της, που θα μπορούσαν να προσφέρουν δροσιά και αναψυχή, στους κατοίκους όπως σε τόσες πρωτεύουσες της Γής.
Μόνο τη νύχτα, που ανάβουν τα φώτα ομορφαίνει.. Mόνο τη νύχτα, αποχτά κοσμοπολίτικο πρόσωπο, φτιασιδωμένο από φωτισμούς και επιγραφές νέον. Που καλύπτουν τη συναλλαγή των εργολάβων, παλιών και νεώτερων, την υποταγή των Υπουργείων και τεχνικών επιμελητηρίων, τη συνθηκολόγηση όσων έπρεπε να έχουν έννοια για την αισθητική και το μέτρο της πρωτεύουσας.
Μόνο η νύχτα κρύβει τριτοκοσμικές σκηνές και εικόνες παζαριού αφρικής και ασίας που κάποιοι επέτρεψαν ή χειρότερα, αδυνατούν να χειριστούν. Αλλά η νύχτα βγάζει και εκείνα που παράλογα επιτρέπονται. Trafficking γυναικών και παιδιών για το οποίο κόπτονται την ημέρα όλοι, αρμόδιοι και αναρμόδιοι, νομικά και ηθικά υπεύθυνοι για τον έλεγχο…
Η πικρή πραγματικότητα δεν αλλάζει και μοιάζει αποκαρδιωτική η εύκολη συνθηκολόγησή μας στην άνεση του καναπέ μας. Ίσως και εμείς όλοι να προτιμούμε τη “νύχτα”, να κρύψουμε την ενοχή μας ως πολιτών, συνειδητοποιημένων, αγρίως φορολογουμένων και αγωνιζόμενων..
Ακούμε Αρλέτα, στο τραγούδι τα ήσυχα βράδυα, (στίχοι: Μαριανίνα Κριεζή,Μουσική: Λάκης Παπαδόπουλος)
Ύστερον: Σήμερα, 8 Ιουλίου,για τους λάτρεις της Jazz, στο Φεστιβάλ Υμηττού ο Manu Katché. Aφιερωμένο σε όλους και όλες το Number One.
