Θα ήθελα να συγχαρώ προσωπικά και όλους μαζί τους βουλευτές που πήγαν κόντρα στο ρεύμα της κομματικής πειθαρχίας.Δείχνει ότι υπακούουν στους πραγματικούς τους εκπροσωπευόμενους, τους ψηφοφόρους τους. Τώρα θα μου πείτε ότι η κ.Μπακογιάννη μια ευκαιρία περίμενε, αλλά όπως να έχει το πράγμα, εκτεθειμένη στο δικό της εκλογικό σώμα που για άλλα την ψήφισε και όχι για συμπόρευση , μπράβο της,θέλει και εδώ τσαγανό. Θα ήθελα να συγχαρώ και τον βουλευτή που μιλά στη βουλή με παρρησία (πηγή Linqua Franca). Δεν είναι όλοι ίδιοι, πράγματι…

Το γνωστό τραγούδι του Μίκη Θεοδωράκη τραγουδά η Αφροδίτη Μάνου. Του Μίκη, που έχει το θάρρος σε καιρούς ζοφερούς να ομιλεί συνετά και ντόμπρα για να συγκρίνουμε και να θυμηθούμε κάποιους άλλους, κρονόληρους εσχατόγερους της πολιτικής δηλαδή, που βγαίνουν ακόμα στα κανάλια…
Στο παρόν ποστ βέβαια, δεν θα αναφερθούμε στα λαογραφικά στοιχεία της παλαιότερης ανάρτησής μας με τον ίδιο τίτλο. Άλλοι καιροί σήμερα.. Διεθνής επίκληση, σε στιγμές κινδύνου, ο τίτλος μου “Μayday”, που λογοπαίζει με τη μέρα Μαγιού.
Η Μυλόπετρα της παγκοσμιοποίησης αλέθει ήδη τις ζωές μας και όσοι διαθέτουν πολιτική αχρωματοψία, μπορούν να εκτιμήσουν την δοκιμή του ελέγχου της μάζας πρώτα με τον φόβο (πχ.ιός χοίρων) ό και μη χείρρον, μια και ακολουθεί και εκτυλίσσεται ο έλεγχος, με το φόβο οικονομικής δυσπραγίας και εργασίας πιθανώς..
Με το στόμα ανοικτό, παρατηρούμε τον εκπρόσωπο δημοσίων σχέσεων της χώρας, που υποκατέστησε τον πολιτειακό θεσμό του Πρωθυπουργού, να ισορροπεί σε λυρικές εκφράσεις “πατριωτισμού” για εσωτερική κατανάλωση και καλή διαγωγή προς τους εταίρους για εξωτερική ανάλωση…
Παρατηρούμε εξίσου ενεοί, τους μοιραίους και άβουλους συνάμα αρχηγούς της λεγόμενης που μας έλαχε “αντιπολίτευσης”..

Τους ζεματισμένους εκπροσωπίσκους των συνδικάτων, που θα είναι οι πρώτοι αποδιοπομπαίοι τράγοι, όταν ξυπνήσουμε….
Τους σιωπηλούς συνταγματολόγους της κυβέρνησης και του πανεπιστημιακού χώρου..Τους εξίσου σιωπηλούς πνευματικούς μας ταγούς, ένας ήταν ο Σεφέρης άλλωστε.. Ένας και ο μακαριστός Χριστόδουλος..
Τους πανικόβλητους συμπολίτες, που συνειδητοποιούν την ευκολοπιστία τους στις τελευταίες εκλογές και για μια ακόμα φορά ότι “ότι λάμπει δεν είναι χρυσός“..
Τους κάθε λογής κυβερνητικούς με τις ύποπτες κινήσεις τους σε ότι εμείς ο λαός θεωρούμε εθνικό και πατριωτικό..
Τους κάθε λογής businessman που καταφθάνουν ή από μακρυά επηρεάζουν στεγνά χωρίς καμμιά ευαισθησία για ότι θα εσήμαινε αξία για τον τόπο, τα πράγματα..
To προδιαγεγραμμένο μάλλον σχέδιο ελέγχου της χώρας μας …

Αναρωτιόμαστε, λοιπόν, δεν υπάρχει ένας Έλληνας, businessman γιατί όχι, στο διαμέτρημα π.χ. του G.Sorros, που ξεσκονίζει τα Βαλκάνια, να πάρει την τύχη της χώρας στα χέρια του; Ένας Ελληνας που να έχει δουλέψει, να έχει βγάλει μόνος το ψωμί του και το παντεσπάνι του, γιατί όχι, που να πάρει τα τιμόνια του Τσίπρα και τα καράβια του Γιωργάκη να τα οδηγήσει σε σωστό λιμάνι;
Οι Έλληνες πάντα διαπρέψαμε, έμποροι, ναυτικοί, οικονομικοί παράγοντες.. Το έχουμε στο DNA μας και αυτό κανείς δεν θα μας το αφαιρέσει, όσους μαύρους, κίτρινους και μπλέ μας κουβαλήσει στη χώρα μας..

Θαρσείτε, Έλληνες, μπόρα είναι, δοκιμή αντοχής είναι, ίσως για επίθεση σε κράτη με σπουδαιότερη και παραγωγικότερη οικονομική ζωή από εμάς..Δείτε το σαν την υπόθεση του αλήστου μνήμης ιού και εμβόλιου της γρίππης όπου μας οδηγούσαν!
Αντισταθείτε.. Μη ξεχνάτε το Γουδί, που είναι δίπλα, για κάθε ένοχο εσχάτης προδοσίας, δράστη ή χειροκροτητή..
–Φωτογραφίες της οργιαστικής ανοιξιάτικης βλάστησης στην εξοχή, με το κινητό μου.
Yστερον: Aφιερωμένο στα 2ΠΙ, το πατριωτάκι μου, με αγάπη, η ΠΑΡΑΞΕΝΗ ΠΡΩΤΟΜΑΓΙΑ, με τα αγκάθινα στεφάνια σαν αυτά που περάσανε στο κεφάλι μας τα ούργελα και τα σούργελα..
Ας θυμηθούμε για λίγο, την μπριλάντε Μαλβίνα!

Στην πραγματικότητα, η χριστιανική θρησκεία μεταβάλλει τον άνθρωπο και τον θεραπεύει. Η κυριότερη, όμως προϋπόθεση για να αντιληφθεί και να διακρίνει ο άνθρωπος την αλήθεια είναι η ταπείνωση. Ο εγωισμός σκοτίζει το νου του ανθρώπου, τον μπερδεύει, τον οδηγεί στην πλάνη, στην αίρεση. Είναι σπουδαίο να κατανοήσει ο άνθρωπος της αλήθεια… …Το ουσιαστικότερο είναι να φεύγεις απ’ τον τύπο και να πηγαίνεις στην ουσία. Ό,τι γίνεται, να γίνεται από αγάπη. Η αγάπη εννοεί πάντα να κάνεις θυσίες… …Ο Χριστός δεν θα μας αγαπήσει άμα εμείς δεν είμαστε άξιοι να μας αγαπήσει. Για να μας αγαπήσει, πρέπει να βρει μέσα μας κάτι το ιδιαίτερο.

Στο τέλος της Αναστάσημης Λειτουργίας, μαζί με το αντίδωρο, πήραμε σε πολύχρωμο γυαλιστερό διαφανές χαρτί, λαμπριάτικο αυγό, που στόλισε το σπίτι μας.
O Αναστημένος Χριστός, μας ακολούθησε στην έξοδο, προσπέρασε τους φύλακες αγγέλους μας, τους νεαρούς αστυφύλακες στην πόρτα, που φρουρούσαν -περίεργη η γειτονιά-για την τάξη και κατηφόρισε στα σκοτεινά δρομάκια της αγοράς. Να συναντήσει την έφηβη νέγρα πόρνη και να την παρηγορήσει , να αγγίξει το κεφαλάκι της νεαρής που έγερνε χαμένη στον κόσμο των ναρκωτικών στα απέναντι σκαλιά, να χαϊδέψει τις πληγές της πόλης..
Μερισμένος όμως όχι διαμελισμένος, ακολούθησε και εμάς, στο σπιτικό μας…ίσως και εσάς.
Και του χρόνου!

Σημείωση: Το Χριστός Ανέστη με Ειρ.Παππά και Βαγγ.Παπαθανασίου, (από ..παπα σε παπα βλέπω!), το βρήκα στο blog ΤΡΕΛΛΟΓΙΑΝΝΗΣ που σταχυολογεί από 3-6 Απριλίου, πλήθος δημοσιευμάτων με μεγάλο ενδιαφέρον.

Σας είπα για το ..κανάλι μου; Απαπα, είμαι DJ με βούλα! Χαίρεσθε, αγαλλιασόμεθα!

Μετά την κίνηση του Ξεμπλοκάρισμα, ας ενισχύσουμε το Σταυροδρόμι, τον ναΐσκο του αγ.Φιλίππου και τη νεανική του συντροφιά.Παραγγέλνουμε έγκαιρα τις λαμπάδες μας.
Ακούμε ορχηστρικό, Xavier Cugat – Always In My Heart

Υστερον: Φίλη blogger, μας προωθεί την είδηση για μπαζάρ αγιογραφίας στον ΟΑΕΔ ΓΑΛΑΤΣΟΥ, τη Μεγ.Εβδομάδα, σε φιλικές τιμές 50, 70 ευρώ:
(..)τη Μεγάλη Εβδομάδα, και συγκεκριμένα Μεγάλη
Δευτέρα, Τρίτη και Τετάρτη, θα εκτεθούν τα έτοιμα έργα (πάνω από 100)
στον ΟΑΕΔ Γαλατσίου (το τρίτο από τα κτίρια, που φέρει και πινακίδα
ότι διδάσκονται άτομα με αναπηρία). Αν κατάλαβα καλά, τις δύο πρώτες
ημέρες θα γίνει έκθεση των έργων, που θα “κλείνονται” επιτόπου από
τους αγοραστές και την τελευταία θα πωληθούν πλέον όλα.
Υπάρχουν πολλά θέματα (από την Ανάσταση μέχρι τη συνάντηση Πέτρου κ
Παύλου), πολλές Παναγίες βρεφοκρατούσες και ακόμη πιο πολλές Αγίες και
Άγιοι (μεμονωμένοι), τόσο οι πιο γνωστοί (π.χ. Ελένη, Φωτεινή,
Γεώργιος, Δημήτριος, Κωνσταντίνος, Βασίλειος, Νικόλαος, Ιωάννης) όσο
και λιγότερο γνωστοί (Ζωή, Ακριβή, Μάξιμος, Αλέξιος) κλπ.

Η γιγάντωση του πολεοδομικού συγκροτήματος της Αθήνας το δεύτερο μισό του 20ού αιώνα, σύμφωνα με τον κ. Παυλίδη, έχει ως αποτέλεσμα αρκετά ενεργά ρήγματα (γνωστά και άγνωστα) «να αποτελούν πλέον άμεσο κίνδυνο για τη σεισμική ασφάλεια της μητρόπολης,αυξάνοντας τη σεισμική επικινδυνότητα».

Ανησυχητικό επίσης είναι, ότι δέκα, ένδεκα χρόνια μετά το μεγάλο σεισμό του 1999, με τόσους θανάτους και το σκάνδαλο Ricomex νωπό, καμμία ενέργεια από πλευράς πολιτείας για τον έλεγχο των δημοσίων κτιρίων τουλάχιστον, δεν έχει γίνει, όπως επίσημα δηλώθηκε από τον Νομάρχη Αθηνών, κ. Γ.Σγουρό.
Ανασύρουμε από το αρχείο το παλιό μας άρθρο για Σεισμούς και καταποντισμούς, για τους προβληματισμούς αλλά και για τα χρήσιμα link.
Oμολογουμένως χρήσιμες οι επί χάρτου λήψεις αποφάσεων οργανωτικής υφής και παρέμβασης μετά σεισμό, αλλά στην πράξη, έχει γίνει σχετική άσκηση άραγε ή στου κασίδη το κεφάλι πάλι θα αυτοσχεδιάσουμε; Οι σεισμοί και τα προβλήματα που αντιμετώπισαν οι ομάδες διάσωσης και προσφοράς βοήθειας, στους τελευταίους μεγάλους σεισμούς Αϊτή κλπ, ίσως θα πρέπει επειγόντως να μελετηθούν. Επίσης θα θέλαμε να ξέραμε τι γίνεται με τις μικροζωνικές μελέτες , που είναι βασική θωράκιση, εναντίον των σεισμών.
O Θεός να μη δώσει..
(Παρατηρώ ότι σεισμολογούμε γενικώς πολύ σε αυτό το blog, αφού τέσσερα ποστ αφορούν σεισμούς!)

Από το “Τσοβόλα δώστα όλα” στο “Παπακωνσταντίνου πάρτα όλα” μεσολαβεί μια ολόκληρη γενιά, Ελλήνων καθημαγμένων, που εξακολουθούν να πιστεύουν στα παχιά λόγια και τα κόμματα.
Μια γενιά που μπήκε στο τούνελ χωρίς φώτα και οδηγό, τρελλό τραινάκι τρόμου και περιμένει Μεσσίες στην άκρη..
Αλήθεια, από το “γύψο του Γεωργίου Παπαδόπουλου,-τι παράξενο οι ίδιοι σύμβουλοι γράψανε τους λόγους;- στην “εντατική” του Γεωργίου Παπανδρέου, η Ελλάς έχασε τον μπούσουλα..
Από τα χρόνια του Διονυσίου Σολωμού δε, έως σήμερα, τι άλλαξε επί της ουσίας;
…..
10
Μοναχή το δρόμο επήρες,
εξανάλθες μοναχή·
δεν είν’ εύκολες οι θύρες
εάν η χρεία τες κουρταλεί.
11
‘Αλλος σου έκλαψε εις τα στήθια,
αλλ’ ανάσαση καμμιά·
άλλος σου έταξε βοήθεια
και σε γέλασε φρικτά.
12
΄Αλλοι, οϊμέ, στη συμφορά σου
οπού εχαίροντο πολύ,
σύρε νά ‘βρεις τα παιδιά σου,
σύρε, έλεγαν οι σκληροί.
….
Aκούμε Μανώλη Μητσιά, χαρισμένο στον ανύπαρκτο Jeronymo και την αγία παρέα του και στους 300 της Βουλής, ανεξαιρέτως.

1-5 Μαρτίου 2010

Ξεναγηθείτε στο αφιέρωμα της φίλης blogger Ivy-kopiaste και στα προϊόντα, από την περυσινή εκδήλωση.

Υστερον: Επειδή πολλοί σήκωσαν στο Google με λήμμα το “μάρτη στο χέρι” το παλιό μου σχετικό post, ας το θυμηθούμε όλοι μας! Καλό μήνα Μάρτη, σε όλη την Ελλάδα. Μήνας αντίστασης για το Έθνος, ας το σκεφθούμε και ας κλείσουμε την τηλεόραση στα μούτρα τους. Ας ανοίξουμε βιβλία Ιστορίας… Ακούμε Παντελή Θαλασσινό, Ο Μάρτης Μάρτη μίλησε